DENİZ BEKÇİLERİ
Kıyıya vuran dalgalar kabardıkça
Yükseliyor göğsün,
Alçalıyor martılar,
Bu kısalan kumsalda ilk aşkını bekliyor bir balıkçı,
Üstüne yıkılan kara bulutlarla beraber,
Çoğumuzdan bedbaht,
Biraz sitemkar,
Eylemsiz,
Belki biliyor umutsuz,
Çok şey görmüş geçirmiş…
Kıyıya vuran dalgalar duruldukça
Beklemek bir eylem olmaktan çıkıyor artık,
Bu denizin sonu başka bir ülke,
Bir çift gözle biliyor bunları
Ve konuşmadan anlatıyor,
Fırtına vakti geliyor,
Barınağı güçlendirme günleri,
Çaktığı her çivinin sesi çınlıyor kulaklarımda,
Biraz daha kayboluyor haritada yüzün,
Siliyorum denize karışan gözlerimi,
Katladığım paçalarımla dolaşıyorum kumsalı,
Biraz daha kayboluyor ara sokakların,
İndirdiğin kepengin arkasında yoksun,
Önündeyim,
Devredecek kimse yok nöbetimi…
Kıyıya vuran dalgalar kabardıkça,
Engelleniyor şehrin girişleri,
Tutuluyor ay mevsimleri,
Güneş tapınakları,
Silah sesleri,
Mahkeme duvarları,
Uyumuştur artık balıkçı,
Belki tavandaki örümceği takip eder,
Kararır bu deniz,
Kararır başka bir ülke,
Kısa metrajlı rüyalarımdan geçersin,
Yüzüme dokunur sıcak ellerin,
Ben uyandığım zaman,
Belki uyumuştur balıkçı,
Tutuklanır şehrin girişleri,
Kaldırdıkça başımı,
Karanlıkta kıpırtısız,
Ayaklarıma vuruyor bir yaz ölüsü…
