DENİZDEN

Bu karanlıkta bir ayindir,

Camları döven saçlarındır,

Rüzgar değildir arasına giren,

Saçlarındır rüzgarın kudretini kesen…

Sarıldıkça birbirimize şehrin denize uzadığı,

Uzadıkça balıkçıların kara parçasıyla çevrildiği,

Sarı ışıkların enine büyüdüğü…

Belki imparatorların dirildiği…

Toprak kımıldanırsa korkmayız,

Biliriz bu bir ayindir…

Karanlıkta başlayan

Ve yanaklarından aldığım tuz tanelerini denize attıkça,

Güneşin beslendiği,

Kirini ve pasını yıkadığı…

Sahilde durur izleriz hepsini…

Ölü imparatorlar yerine toprağın uyanışını…